Brandvlak
Het vlak waarop een objectief een scherp beeld vormt.
Het vlak waarop een objectief een scherp beeld vormt.
De afstand tussen het middelpunt van een objectief (of optisch centrum) en het brandpunt
Punt aan beide zijden van het objectief waar de lichtstralen samenkomen die parallel aan de hoofdas vallen.
Bij een film de mate waarin de belichting kan worden gevarieerd vanaf het minste dat nog schaduwdetails geeft maar zonder dat de details in de lichtere gedeelten wegvallen.
In cameratechnologie de manier waarop de basisfuncties (o.a. belichtingsmeting, diafragma en sluitertijdinstelling) worden bediend. Veel camera’s hebben veel belichtingsfuncties, van volautomatisch tot handmatige bediening.
De hoeveelheid licht die op een emulsie/ccd valt, het product van intensiteit (diafragma) en belichtingstijd.
Lensfout waarbij het scherptevlak gekromd is in plaats van plat.